Latał czy nie latał ?- czyli 14-ty a dla nas Pierwszy Rajd Ikara w Jeleniej Górze

Na wstępie wyjaśnię że nie latał, bo był padnięty po podjeżdzie pod słynną Kapelę, gdzie organizator wycisnął wszystkie poty z przedwojennych samochodów, po raz pierwszy widziałem gotujący się olej w Citroenie BL 11, ale nasz przedwojeny Poski Fiat 518 zrobił się czerwony na twarzy, ale pary nie puścił! Szacun dla Fiata ! ja też zrobiłem się czerwony na twarzy ale to nie z wysokości a z nadciśnienia!

Ale po koleji ! Rajd IKAR 2017 to cykliczna impreza, ale nie występująca w masowych zestawieniach imprez i rajdów. O tej imprezie dowiedziałem się przypadkowo na jakimś rajdzie samochodów zabytkowych i niezwłocznie się na niego zapisałem. Dlaczego? To proste!  Dolny Śląsk przyciąga jak magnes! Byłem wielokrotnie na zlotach Carmann Ghia w Zachełmiu k. Jeleniej Góry które od lat organizuje Jurek Tatarek. Oprócz klimatu Karkonoszy istnieje możliwość sprawdzenia swojego automobilu w górzystym terenie.

Ze względu na fakt że w Jeleniej Górze na rajdzie będę po raz pierwszy nie wiedziałem czego się spodziewać. Miałem przed oczami słynne wywiady w lokalnej prasie z komornikami ( tak! tak! to lokalni celebryci! ) którzy ze względu na fakt pozyskiwania dużych dochodów, chwalili się jakie posiadają pojazdy zabytkowe. Znając swój niewyparzony język, a o manierach, a raczej ich braku niewspominając, już sobie wyobrażałem, że stoją tam w rzędach te komornicze oldtimery i ja w środku. Na bank bym narozrabiał, bo komorników nie cierpię jak porannego kaca! Brr! Na szczęście był to tylko senny koszmar, bo na miejscu okazało się że takowych nie ma, albo są dobrze zakamuflowani!

Do Jeleniej Góry przyjechałem prosto z rajdu w Rużemberoku na Słowacji i postanowiłem podreperować nadwątlone siły w Zdroju Cieplickim. Gościny mnie i mojemu rumakowi udzieliła Elwira wraz z mężem Adasiem zamieszkująca w Sobieszowie i posiadająca chyba najlepszy widok na zamek Chojnik z tych które dane mi było widzieć. Elwira to wnuczka mojego chrzestnego z Jagniątkowa Jasia Piotrowskiego. Ze względu że u wszystkich na P, płynie benzyna we krwi, to również Jasiu posiadał pojazd zabytkowy w liczbie dwóch, czyli Jawę oraz CZ z PRL jeszcze z chromowanymi zbiornikami. Do tego trzy silniki! Jawa była tak wychuchana że spokojnie bez kompleksów mogła by prosto z szopy, jechać na zlot do Rużomberoka gdzie takich wychuchanych Jaw zatrzęsienie! Jankowi się w tym roku zmarło i ostatnim na P w którego żyłach płynie benzyna zostałem ja.

W ciągu tygodniowego pobytu w Jeleniej Górze zażywałem Zdroju oraz lansowałem się Polskim Fiatem 518 po rynku w Jeleniej Górze, niestety nie wiedzieć czemu, prawie zawsze opustoszałym. Udało mi się nawet stoczyć bój okrutny z autobusem MPK, który w Cieplicach zjechał ze swojego pasa ruchu i jak by nigdy nic ( czyli jak by mnie nie było) zaatakował. Reakcja moja na tę jak by to powiedzieli politycy, prowokację była taka, że gwałtownie musiałem skręcić i przy tym brutalnym manewrze otworzyły się drzwi w Polskim Fiacie 518 i wielką klamką jak od zachrystii w Sobieszowie, przeorały brzuch owego autobusu! Jak tylko otrzepałem się ze szpachli, którą ten autobus był grubo pokryty, to okazało się że na Polskim Fiacie 518 ani ryski a autobus poszkodowany. Ale dobrze mu, mógł się cham nie przepychać. Przecież wiadomo że nie ma cwaniaka nad warszawiaka, piszę tu o samochodzie bo ja to słoik.  Samochód wyprodukowany w Państwowych Zakładach Inżynieryjnych w Warszawie w 1933r. 

Śledztwo policyjne w toku, bo to jednak mienie Państwowe które uszkodził burżuazyjny przedstawiciel 2 RP.

Ale nie ma co o walkach klasowych i kolizjach, pora na rajd.

Baza rajdu znajdowała się w Pałacu Paulinum na szczycie Góry Krzyżowej, sam pałac z bardzo ciekawą historią. Z ciekawostek jest to że od 1945 roku po upadku Powstania W arszawskiego mieszkała tam  rodzina Tyszkiewiczów wraz tonami dzieł sztuki ze zrabowanych pałaców na Dolnym Śląsku w czasie wojny. Historię pałacu zamieszczam na końcu wpisu.

Rajd organizował Pan Zygmunt z klubu Izersko-Karkonoskiego Ikar ze Świeradowa Zdroju,  w klubie jak się dowiedziałem jest 60 członków z czego 12 aktywnych cokolwiek to znaczy. Ja mogę być 13 aktywnym wojownikiem.

W piątek zjechały się załogi na rajd. Bardzo dużo załóg niemieckich, osobiście mi znanych z rajdu Nowodworskiego na który też przyjeżdzają. Sporo załóg z rejonu Dolnego Śląska. Samochody to przekrój całej motoryzacji od przedwojennych których było 8 sztuk licząc BL-ki, bo to podobno bardziej powojenny, ale nie ma co dzielić włosa na czworo. My z naszym Polskim Fiatem 518 dostaliśmy numer 1 startowy co odnotowano w kronikach rajdu. W piątek poza lekkim towarzyskim rautem niewiele się działo.

W dzień rajdu czyli w sobotę ( rajd był ułożony do jednego dnia jazdy) ruszyliśmy w trasę po drodze odbywając różne konkursy sprawnościowe i uczestnicząc w paradach piękności zarówno Pań jak i automobili. Odwiedziliśmy Jawor oraz Bolków gdzie nasze stalowe rumaki wywołały zachwyt publiczności.

Zapraszam do obejrzenia fotorelacji z Rajdu Ikar 2017 w Jeleniej Górze.

SONY DSC
Odprawa zawodników przed Pałacem Paulinum W Jeleniej Górze.
SONY DSC
Wszyscy uroczyście odebrali z rak organizatorów otwarcie rajdu oraz wskazówki dotyczące trasy.
SONY DSC
Pierwsze kilometry zawiodły nas na lotnisko Aeroklubowe w Jeleniej Górze, gdzie zupełnie przypadkowo na wakacje udawała się cała rodzina. Nagieliśmy plan rajdu i postanowiliśmy zrobić sesję zdjęciową. Co ciekawe poprosiliśmy całą rodzinę już pakująca się do samolotu o możliwość zrobienia sesji. Jak widać stoją w głębi, włacznie z pilotem ubranym na biało i drapiącym sie po głowie. Życzymy udanego lotu i wypoczynku! My jedziemy dalej.
SONY DSC
Sesji zdjęciowej ciąg dalszy, nie wiem co tam mają w hangarze ale na nasz widok szybko go zamkneli. Coś ukrywają! Wytropimy to.
SONY DSC
Na rynku w Bolkowie odbyła się wystawa automobili oraz szykownych toalet Pań. Miło mi donieść że zajeliśmy drugie miejsce olśniewając mieszkanców Bolkowa.
SONY DSC
Elwira odbiera puchar z rak Burmistrza Bolkowa, Panie Burmistrzu no wie Pan taki mały?
SONY DSC
Wszyscy zwycięzcy konkursu elegancji w Bolkowie, po lewej załoga z Poznania na samochodzie Citroen BL 11 która zajeła pierwsze miejsce, z aparatem w ręku i poważną miną Organizator Rajdu Zygmunt oraz załoga z trzecim miejscem i nasze Czempionki z drugim, zuch dziewczyny!
SONY DSC
Sesji zdjęciowych i wywiadów było co niemiara, Zaciekawiła mnie Pani fotografka po prawej stronie w koszuli nocnej, przecież to nie był konkurs strojów piżamowych?. Czego to ludzie teraz nie robią żeby przyciągnąć uwagę.
SONY DSC
Usiąśc czy nie usiąśc? Rychu mówił żeby by nie, ale te emocje.
SONY DSC
Następnym etapem na naszej trasie rajdu był browar w Miedziance.
SONY DSC
Dwa lata temu jak byłem na otwarciu Browaru w Miedziance to ten Multikar stał w krzakach, obecnie nadal tam jest, chyba niechodliwa marka wśród kolekcjonerów pojazdów zabytkowych.
SONY DSC
Widać go z tarasu browaru.
SONY DSC
Stefan mógłbyś Damie pomóc wysiąść!
SONY DSC
No co się tak patrzysz! Co z ciebie za mencizna! Porozmawiamy w domu.
SONY DSC
Na zamku w Bolkowie nasza załoga się naradza. Sikać czy nie sikać! O to jest pytanie!
SONY DSC
Na zamku w Bolkowie odbył się konkurs strzelania z łuku, niestety wstyd się przyznać powtarzalnośc strzałów była duża ale poza głównym punktem w tarczy. Wyniki tej  konkurencji nasz pograżyły i ostatecznie strciliśmy pudło, na rzecz czwartego miejsca w całym rajdzie. Wstyd Rychu !
SONY DSC
Następnym etapem była wystawa na rynku w Jaworze.
SONY DSC
Panie schroniły się wcień, upał dokuczał niemiłosiernie, zwłaszcza w strojach z epoki.
SONY DSC
Walka z upałem trwa.
SONY DSC
Bianka i jej kreacja zrobiły ogromne wrażenie na jurorach w Jaworze.
SONY DSC
Na konkursie elegancji podobnie jak w Bolkowie nasza załoga i tym razem odniosła sukces.
SONY DSC
I tym razem zajeliśmy drugie miejsce. Obok liczna i bardzo ładnie przebrana załoga z Poznania.
SONY DSC
W drodze do Jeleniej Góry niemiecka załoga podjeżdza pod kapelę. Jest to wielokilometrowy podjazd o 11% wzniesienu drogi. Morderca dla przedwojennych samochodów. marka samochodu to Auto Union z logiem Audi widocznym na dzisiejszych pojazdach. Cztery koła wzieły sie z połączenia czterech marek DKW, Horch, i dalej nie pamiętam.
SONY DSC
Zatrzymujemy się przed samym szczytem aby schłodzić silnik. W Polskim Fiacie 518 jest żeliwny silnik, dwulitrowy dolniak. Zeliwne silniki szybko się nagrzewają, ale też szybko stygną.
SONY DSC
Elwira nie płacz. Jak wystygnie to pojedzie. Dlatego przed wojną damy nie ruszały w drogę bez zapasu szampana. No bo co robić zanim szofer naprawi samochód?  W tle mija nas niemiecka załoga na Wartburgu kombi.
SONY DSC
Mijając liczne gospodarstwa rolne po drodze rajdu i wypatrując ewentualnych Polonezów do zbycia, Melduję że Polonezy wyprzedane zostały króliki?
SONY DSC
Ledwo zipiąc przy wjedzie na Kapelę musimy się wdrapać na górę szybowcową, co też nie jest lekkim zadaniem, ale jeśli my nie damy rady, to kto? Wjeżdzamy w sam środek pikniku automobilowo-samolotowego.
SONY DSC
Silnik gwiazdowy i konstrukcja prawie tak prosta jak mechanika w naszym Polskim Fiacie 518. Kto zgadnie z którego roku jest ten samolot?  I żeby nie było że eksponat! Normalnie lata! 1954! szok.
SONY DSC
Załogi robiły sobie zdjecia na tele Aeroklubowych samolotów. Tutaj załoga ze Zgorzelca.
SONY DSC
Prosto z Góry Szybowcowej udajemy się na bankiet w Pałacu Paulinum.
SONY DSC
W miłym towarzystwie spędziliśmy bankiet. W czarnej koszulce siedzi twórca trasy wraz z małżonką, obok Adam wraz z żoną Elwirą. Po drugiej stronie stołu Andrzej z Wałbrzycha wraz z żoną.Jego opowieści umilały nam trudy bankietu.
SONY DSC
Bianka a dieta?
SONY DSC
Pożegnalne zdjęcia na parkingu rajdowym.
SONY DSC
Załogi już w cywilu. Wracamy do szarych trudów dnia codziennego.
SONY DSC
O samochodach możemy bez końca rozmawiać.
SONY DSC
Na rajdzie miałem możliwość poznać Pana Pałkę z Sobieszowa, również miłośnika pojazdów zabytkowych na codzień zajmujący się restauracją mebli zabytkowych.
SONY DSC
Pan Pałka zaprosił naszą załogę na grila do siebie, okazało się że jest wielkim znawcą nalewek i potrafi je dobrze robić. Wieczór upłynął jak strzała.
SONY DSC
Ostatnia fota Pałacu Paulinum.
SONY DSC
Niemiecka załoga wykazała się sporym sprytem ładując samochód do busa, jak widać pomaga mu również niemiecki kolega  z pokalem w ręku.
SONY DSC
Miałem wątpliwości czy się zmieści, ale skoro przyjechał w nim to i wróci.
SONY DSC
Andrzej, odremontowałeś fajny samochód, ale ja się w nim ledwo mieszczę, jak dojedziemy nim do Pekinu?

 

 

 

A teraz obiecana historia Pałacu Paulinum, opis historii zrobiło Stowarzeszenie Pałaców Dolnośląskich a ja spieszę w raz z nimi przeakzać wam tę historię.

Zbliżając się do Jeleniej Góry od południa, drogą prowadzącą z Karpacza, podnosząc wzrok, dostrzec możemy wyłaniającą się spomiędzy drzew bryłę Pałacu Paulinum, usytuowanego na zboczu Góry Krzyżowej. Warto odwiedzić ten obiekt, jeden z Pomników Historii Kotliny Jeleniogórskiej, gdzie mieści się obecnie restauracja oraz centrum hotelowo-konferencyjne. Podziwiać możemy tu doskonale zachowane XIX-wieczne wnętrza, jak również roztaczający się wokół rezydencji park krajobrazowy.

Historię tego miejsca rozpoczęli jezuici na początku XVII wieku

Historia założenia sięga XVII wieku i związana jest z przybyciem na ten teren zakonu Jezuitów. W 1655 roku zakonnicy kupili teren na południe od miasta, gdzie założyli folwark nazwany od pierwszego przełożonego klasztoru – Paula Kottinga – Paulinenhof. Nad założonym przez Jezuitów folwarkiem wznosiła się góra zwana wówczas Wolfgangberg, na której zakonnicy umieścili pokaźnych rozmiarów krzyż drewniany, poświęcony 3 maja 1670 roku. Miejsce to stało się wkrótce celem licznych pielgrzymek, a samo wzniesienie zyskało nową nazwę – Kreuzberg, która w wersji polskiej przetrwała do dziś – Góra Krzyżowa. W kolejnych latach klasztor wraz folwarkiem stale się rozrastał. W początkach XVIII wieku założono sad owocowy oraz urządzono kaplicę pw. Św. Pawła. Zakonnicy opuścili Paulinenhof w 1774 roku, ale majątek pozostawał w rękach kościoła jeszcze do 1810 roku, kiedy król pruski wydał edykt o sekularyzacji dóbr kościelnych i zakonnych.Rezydencje pałacową na wzgórzu wybudował pierwszy właściciel Paulinenhof Richard von Kramst

Nowy rozdział w dziejach dóbr paulińskich otworzyła połowa XIX wieku, kiedy majątek przeszedł w ręce znanego jeleniogórskiego fabrykanta zajmującego się przemysłem lniarskim – Richarda von Kramsta. Nowy właściciel zwlekał z budową rezydencji, którą zaczęto wznosić dopiero na początku lat 70. XIX wieku, na wschodnim zboczu wzgórza. Okazałą willę zaprojektował drezdeński budowniczy Kurt Spite. Urozmaiconą bryłę pałacu o trzech kondygnacjach, wzorowaną na niemieckim renesansie, zdobił taras oraz liczne wieżyczki i wykusze.

W 1931 roku pałac został przekształcony w centrum szkoleniowe NSDAP

Rezydencję przebudował i zmodernizował na początku XX wieku tajny radca handlowy Oskar Caro, dyrektor generalny i współwłaściciel Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Żelaznego Kopalń i Hut w Katowicach. Pracami kierował wybitny wrocławski architekt – Karol Grosser, autor m.in. Domu Zdrojowego w Świeradowie. Do dziś oczy zwiedzających cieszą doskonale zachowane wnętrza pałacu, na czele z najbardziej reprezentacyjną Salą Gdańską.

Po śmierci Oscara Caro w 1931 roku obiekt został zakupiony przez Niemiecki Front Pracy, który przebudował go na centrum szkoleniowe NSDAP.

Po wojnie w pałacu Paulinum były przechowywane odzyskane dzieła sztuki, zrabowane w czasie wojny przez Niemców

Powojenne losy pałacu różnią się od dziejów innych obiektów tego typu. Już w 1945 roku powstał tutaj ośrodek wypoczynkowy dla pisarzy i muzealników oraz Składnica Muzealna Ministerstwa Kultury i Sztuki. Znajdowały się tutaj śląskie dzieła sztuki oraz inne, zrabowane podczas wojny i ponownie odnalezione. W 1952 roku obiekt przejęło wojsko i utworzono w nim kasyno oficerskie. Od 2002 roku rezydencja funkcjonuje jako hotel i restauracja.

Park przypałacowy został zaprojektowany przez Siebenhaara, który wykorzystał naturalne elementy krajobrazu i terenu

Historia założenia parkowego na terenie Góry Krzyżowej rozpoczyna się wraz z przejęciem majątku przez rodzinę von Kramst. Już w 1855 roku nowy właściciel zlecił jeleniogórskiemu ogrodnikowi Siebenhaarowi, znanemu twórcy miejscowych plant, zaprojektowanie parku krajobrazowego. Koncepcja Siebenhaara zakładała stworzenie parku wykorzystującego zastane walory terenu – jego ukształtowanie, licznie występujące formacje skalne i naturalny las. Projektując swoje założenie ogrodnik opierał się na ideach romantycznego parku XIX-wiecznego, idąc tym samym w ślady wcześniejszych parków w Mysłakowicach, Staniszowie, a przede wszystkim wzorcowego założenia w Bukowcu. Prace przy tworzeniu parku trwały 3 lata, a ówczesne przekazy mówią, że na terenie wzniesienia odnaleziono wówczas wiele ostróg, strzał, szpad i podków z okresu wojny trzydziestoletniej.

 

4 myśli nt. „Latał czy nie latał ?- czyli 14-ty a dla nas Pierwszy Rajd Ikara w Jeleniej Górze”

  1. Witam panie Ryszardzie. Od ponad 2 tygodni czytam pana artykuły I dziw bierze że nie redaguje pan do żadnej gazety motoryzacyjnej. Widać że talent pan ma nie tylko do odrestaurowania starch aut, ale do pisania również. Bardzo chciał bym zapytać się pana o wiele rzeczy dotyczących renowacji aut, ale nie posiadam Facebooka. Jak by był pan tak łaskawy i zechciał by pan napisać do mnie maila… Był bym nie zmiernie wdzięczny.Pozdrawiam i dziękuję za pana artykuły.

    1. Witam ! Przepraszam że dopiero teraz odpowiadam ale byłem poza zasięgiem internetu. Tak są takie miejsca gdzie cywilizacja dociera z niechęcią. Dziękuję za miłe słowa i przesyłam swój adres meilowy ryszard.69@o2.pl.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *